Een leven lang zorgen voor anderen
Bij het bereiken van de pensioenleeftijd valt het maandelijkse inkomen vaak een stuk lager uit dan het voormalige salaris. Dat geldt zeker voor mensen die vroegtijdig stoppen met werken of minder opbouwjaren hebben verzameld.
De 67-jarige Française Sylvie werkte tot vijf jaar geleden als verpleegkundig assistent. Ze besloot op 62-jarige leeftijd en met 25 gewerkte jaren met pensioen te gaan.
Sylvie, gepensioneerd als verpleegkundig assistent.
Tegenwoordig ontvangt ze een pensioen van 1.790 euro bruto per maand, wat neerkomt op ongeveer 1.625 euro netto. Hoewel ze inmiddels geniet van haar vrije tijd, is ze uiterst kritisch over dit bedrag.
“Ik vind het onvoldoende,” vertelt ze. “Zeker als je kijkt naar de zwaarte van het werk dat ik al die jaren heb gedaan.”
Carrière op de afdeling neonatologie
Tijdens haar loopbaan werkte de in Sarthe geboren Sylvie in diverse ziekenhuizen en verzorgingstehuizen in het westen van Frankrijk. Ze stond onder meer op de loonlijst bij instellingen in Le Mans, Laval, Angers en Rennes.
Een groot deel van haar tijd wijdde ze aan de intensieve zorg voor premature baby’s. Omdat haar man als verkoper werkte en regelmatig van werkgever wisselde, moest het gezin vaak verhuizen.
Ondanks die vele verhuizingen had ze nooit moeite om een nieuwe baan te vinden. “Ik kwam vaak terecht in teams met een chronisch personeelstekort. Ze ontvingen me altijd goed, want ze wisten dat ze op mij konden bouwen,” legt Sylvie uit.
Vroegtijdig stoppen loont niet altijd
In oktober 2020, vlak voordat er in Frankrijk een nieuwe pensioenhervorming zou ingaan, hakte Sylvie de knoop door. Ze koos ervoor om de zorg te verlaten en tijd vrij te maken voor zichzelf.
Tijdens haar werkzame leven verdiende ze naar eigen zeggen 2.300 euro bruto per maand, goed voor 1.900 euro netto. De financiële terugval na haar pensionering was daardoor direct merkbaar.
“Ik vind mijn huidige pensioen niet eerlijk in verhouding tot de enorme inzet en verantwoordelijkheid die de baan met zich meebrengt,” stelt ze resoluut.
Volgens de Française eisen de lange diensten, het fysieke tillen, de gebroken nachten en het structurele gebrek aan waardering hun tol na verloop van jaren.
Toch wil ze niet met wrok achteromkijken. Ze focust zich nu op reizen en zelfzorg, na decennialang voor de gezondheid van anderen te hebben klaargestaan.
Salarissen in Zuid-Europa
De situatie van Sylvie staat niet op zichzelf, want ook in andere Europese landen staat de beloning van zorgpersoneel onder druk. In Spanje verdient een verpleegkundig assistent bijvoorbeeld tussen de 1.400 en 1.600 euro bruto per maand.
De zogenoemde TCAE-professionals in Spaanse publieke ziekenhuizen vallen onder de C2-schaal van de overheid. Zij kennen een basissalaris van slechts 716,98 euro per maand, een bedrag dat noodgedwongen wordt aangevuld met toeslagen voor standplaats, specialisatie en opgebouwde ervaringsjaren.
