Richard en Kelly ontspannen met klapstoelen voor hun omgebouwde camper op een groen grasveld.
Twee jaar geleden trok de 54-jarige Richard van der Hoek de deur van zijn huis in Zoetermeer achter zich dicht. Hij zegde zijn baan op, verhuurde zijn woning en bouwde een tweedehands Volkswagen Crafter om tot camper. Samen met zijn vriendin Kelly vertrok hij naar bestemming onbekend.
Richard en zijn vriendin Kelly voor hun omgebouwde camper.
Leven op acht vierkante meter
Het stel deelt dag en nacht een woonoppervlakte van amper acht vierkante meter. Dat is gezellig, maar vraagt soms om incasseringsvermogen. “Soms hebben we woorden en dan zit de een in de bus en de ander buiten”, vertelt Richard. “We kunnen nou eenmaal niet van elkaar weglopen.”
De realiteit van de nomadische levensstijl blijkt bovendien minder ontspannen dan sociale media vaak doen geloven. Richard is er nuchter over. “Reizen is geen vakantie, maar eigenlijk heel hard werken.”
Vakantie vieren in thuisstad Zoetermeer
Na tochten door onder meer Portugal, Spanje, Duitsland, Marokko en Scandinavië staat het stel deze zomer ‘gewoon’ in Nederland. Op camping De Drie Morgen in Zoetermeer plannen ze familiebezoek, spreken ze vrienden en brengen ze een bezoek aan de tandarts.
Voor Richard voelt de tussenstop als een verademing. De luifel staat uit en er ligt een kleurrijk vloerkleed in het gras. “Ik weet hier de weg en supermarkten hoef ik niet te zoeken. We staan lekker luxe op een camping met een douche. Dit is pas echt vakantie.”
Verdwaald in de woestijn
De ‘Globus 2′, zoals de kampeerbus heet, bracht het stel de afgelopen jaren op afgelegen plekken. Ze parkeerden in bossen, langs Noorse fjorden en stonden in de sneeuw. In Scandinavië zagen ze het noorderlicht en spotten ze wilde orka’s op zee.
Toch ging het ook weleens mis. Tijdens hun verblijf in Tunesië parkeerden ze de bus midden in de woestijn voor een wandeling, maar raakten de weg kwijt. “Ondanks onze navigatie duurde het even voordat we de bus terugvonden”, legt Richard uit. “Met alleen maar zand om je heen raak je snel gedesoriënteerd.”
De Arabische wereld maakte desondanks een blijvende indruk. Een zelfgemaakte foto van de woestijn lieten ze afdrukken als behang voor boven het bed in hun bus.
De harde realiteit van het reizen
Het dagelijks leven op de weg is een strak geregisseerde routine. De wekker gaat elke ochtend, ze drinken koffie op bed, doen rekoefeningen en pakken direct in. Via TikTok zoeken ze naar lokale hotspots, terwijl een speciale app ze de weg wijst naar gratis slaapplekken voor de nacht.
Douchen is een zeldzame luxe. Meestal wassen ze zich simpelweg met een washandje of een koude buitendouche. Ook uit eten gaan zit er zelden in. Kelly kookt vrijwel altijd op de ingebouwde tweepits-kookplaat. “Ze kookt heerlijk en maakt regelmatig lasagne of pittige kip”, aldus Richard.
Daarnaast brengt het voertuig de nodige kopzorgen met zich mee. Bevroren leidingen, kapotte onderdelen en hoge onvoorziene kosten horen erbij. Toen ze in Tunesië met pech strandden, moesten ze ruim duizend kilometer rijden naar de dichtstbijzijnde garage. “Daar hoorden we dat nieuwe onderdelen twee maanden op zich lieten wachten. We zijn toen op goed geluk verder gereden.”
Andere verplichtingen
Richard hoopte met de eindeloze reis te ontsnappen aan de vaste verplichtingen van zijn werk en het gezinsleven. Dat is slechts deels gelukt. “Er komen andere verplichtingen voor in de plaats”, geeft hij lachend toe.
Naast de jacht op een veilige slaapplek en een supermarkt, steken ze veel tijd in het vloggen voor hun eigen YouTube-kanaal. “In plaats van mijn werkgever, moet ik nu vooral heel veel van mijzelf. Maar ik ben dankbaar dat we dit kunnen doen.”
Altijd weer terug naar huis
Binnenkort verlaat de Crafter de Zoetermeerse camping. Het stel trekt verder richting de Balkan, Griekenland, Turkije en Azerbeidzjan. Rond de kerstdagen hopen ze opnieuw in Nederland te zijn om hun familie in Zoetermeer en Kelly’s geboortestad Enschede op te zoeken.
Het leven onderweg is onvoorspelbaar. De afgelopen twee jaar moesten ze al meerdere keren abrupt naar huis terugkeren vanwege het overlijden van Richards vader en diverse leeftijdsgenoten. Die scherpe randjes van het leven houden de reizigers met beide benen op de grond. “Ook al reizen we graag, Zoetermeer blijft mijn thuis.”
